رامین بهنا
پیانو ، کیبورد


بابک ریاحی‌پور
گیتار باس


کسرا ابراهیمی
طبل و سنج


بهرنگ بقایی
تار ، عود ، دیوان


سینا خشک‌بیجاری
تنبک


علیرضا رحیمی‌نژاد
کیبورد


ماهان میر‌عرب
گیتار الکتریک


پورنگ پورشیرازی
کنترباس

گروه بهنا به سال ۱۳۸۵ در جمع دوستان خودمانی دیده به جهان گشود. پدرش، رامین بهنا، از آهنگ‌سازان معاصر ایران است و کارنامه حرفه‌ای پُرمایه‌ای دارد. وی که از فارغ‌التحصیلان رشته موسیقی از دانشگاه آزاد ا‌ست، در سال ۱۳۷۶ به یاری سه هم‌قطار خود، گروه آویژه را بنیان نهاد و به اتفاق ایشان دو آلبوم، نخستین و آویژه، را به علاقه‌مندان موسیقی تلفیقی ارائه کرد که شنوندگان پسندیدند و منتقدان درباره «ایده‌های نسبتاً تازه در موسیقی ایرانی» آن بحث کردند. گروه آویژه عمر زیادی نکرد و هر یک از اعضای آن جداگانه به فعالیت پرداخت‌اند و هر کدام از جهت خود، آن ایده‌ها را مطابق با سلیقه شخصی‌شان پی گرفته و هر از گاهی در بازار موسیقی و صحنه کنسرت ظاهر شده‌اند. بهنا نیز طی این سال‌ها، در شاخه‌های مورد علاقه خود از موسیقی، همواره آن ایده‌ها را پی گرفته است، اما اسلوب شخصی وی، آن‌طور که دلش می‌خواسته، در آهنگ‌های گروه بهنا بیشتر به چشم می‌آید. این گروه کوچک و خودمانی با تمرین قطعات قبلی آهنگساز -- یعنی آن‌هایی که برای گروه آویژه ساخته شده بود -- شروع به کار کرد و طی دو کنسرت یکی در فرهنگ‌سرای هُنر (۱۳۸۵) و دیگری در سالن سبز کاخ نیاوران (۱۳۸۷)، آهنگ‌های جدیدتری نیز برای شنوندگان نواخت که آن‌ها را در آلبوم نه آن چُنان!! می‌شنویم. در ابتدای راه کسرا ابراهیمی (درامز)، بهرنگ بقایی (تار)، ماهان میرعرب (گیتار) و پورنگ پورشیرازی (کنترباس)، بهنا را در برگزاری کنسرت‌هایش یاری کردند، ولی در کنسرت بعد و آلبوم حاضر، بابک ریاحی پور (نوازنده باس و از اعضای قبلی آویژه)، علیرضا رحیمی‌نژاد (کیبرد) و سینا خشک‌بیجاری (سازهای کوبه‌ای) به گروه پیوستند.